در روزهایی که صندوق بیمه بیکاری باید تکیهگاه کارگران بیکار و آسیبدیده از رکود باشد، خبر میرسد که سازمان تأمین اجتماعی با چراغ سبز برخی مدیران، بخشی از منابع این صندوق را برای پرداخت مطالبات عقبافتاده بازنشستگان هزینه کرده است.
حمید نجف – در ظاهر شاید این کار نوعی «خدمت» به بازنشستگان به نظر برسد، اما در واقع نوعی جابجایی غیرقانونی منابع بین دو صندوق مستقل بیمهای است؛ اقدامی که نه تنها برخلاف اصول حسابداری صندوقهای بیمهای و مقررات بیمهگری است، بلکه نشانهای از بیانضباطی مالی مزمن در مدیریت کنونی سازمان محسوب میشود.
اگر مدیران نتوانستهاند بدهیهای انباشته دولت به تأمین اجتماعی را وصول کنند، یا منابع جاری سازمان را درست مدیریت کنند، نباید بار ناکارآمدی خود را بر دوش صندوق بیمه بیکاری بگذارند.
آقای میدری که با شعار «اصلاح ساختار تأمین اجتماعی» سخن میگوید، بهتر است توضیح دهد چگونه میتوان ساختاری را اصلاح کرد وقتی اصول اولیه تفکیک حسابها و شفافیت منابع در آن نادیده گرفته میشود؟
جبران بدهی بازنشستگان از حساب بیمه بیکاری یعنی دستدرازی به جیب کارگرانی که هنوز درگیر هزینه زندگی و خطر بیکاریاند. این نه اصلاح است، نه عدالت اجتماعی؛ بلکه نشانهای از مدیریت روزمره و غیرپاسخگو است که آینده هر دو گروه بیکاران و بازنشستگان را به خطر میاندازد.
