پروژه ۷۲ پیچ دره رودخانه؛ وقتی معماری خطر را به هیجان تبدیل می کند(+فیلم و عکس)

در دل کوه های سر به فلک کشیده تبت، معماری به مصاف طبیعت رفته است. پروژه ۷۲ پیچ دره رودخانه نوجیانگ، با الهام از جاده ای تاریخی، بازدیدکنندگان را به سفری روی ابرها دعوت می کند تا عظمت و خطر را هم زمان تجربه کنند.

عصر ایران – پروژه «منطقه گردشگری ۷۲ پیچ دره رودخانه نوجیانگ» در تبت، که توسط شرکت Archermit طراحی و اجرا شده است، زیرساختی است که خطرات و شکوه بزرگراه سیچوان-تبت را به تجربه ای منحصر به فرد برای بازدیدکنندگان تبدیل می کند.

این مجموعه، پس از شش سال ساخت و ساز در ارتفاعات بالا، در روستای بوزه، شهرستان باشوی، در امتداد بزرگراه جی۳۱۸ (G318) واقع شده است. نقطه کانونی این پروژه، یک سکوی تماشای شیشه ای خیره کننده است که به طول ۳۷ متر از صخره ای بر فراز دره بزرگ نوجیانگ پیش رفته و یادآور پیچ های مشهور و خطرناک «جاده شیطان»، یعنی ۷۲ پیچ نوجیانگ است.

ساختار و طراحی

ساختار اصلی پروژه، طرح پر پیچ و خم جاده افسانه ای را به صورت یک مسیر پیاده روی حلقه ای بازآفرینی کرده که ۱۳۰ متر بالاتر از دره معلق است. کف این مسیر از شیشه لمینت فوق شفاف ساخته شده و منظره ای عمیق و بی نظیر از دره را فراهم می آورد. روکش فولادی قرمز رنگ آن، با الهام از رنگ های فرهنگی تبت، بافت ناهموار و طبیعی منظره را منعکس می سازد. 

تداوم میراث سازندگی

تیم طراحی Archermit مستقر در چنگدو، پلی شیشه ای به طول ۵۰ متر را بر فراز رودخانه نوجیانگ احداث کرده که یادآور یک پل فولادی قدیمی است که زمانی عبور از آن برای رانندگان کامیون ها مایه ترس و احترام بود. تأسیسات دیگر شامل یک زیپ لاین، پل «پله های هیجان انگیز» و یک نردبان ۶۶۶ پله ای است که در صخره ها کنده شده و روش ها و مشقت های سازندگان اصلی بزرگراه را که در دهه ۱۹۵۰ با محدودیت ابزار، ریزش سنگ، و زمین شناسی ناپایدار روبرو بودند، بازتعریف می کند.

چالش های اجرایی

ساخت این مجموعه به خودی خود یک فرآیند پر مشقت بود. دره ای که در ارتفاع ۲۸۰۰ متری قرار داشت، از زمین مسطح کافی برخوردار نبود و جاده های آن باریک، با ریزش مکرر سنگ و بادهای شدید همراه بودند. ماشین آلات با طول بیش از ۱۳ متر قابل انتقال نبودند که معماران را وادار به توسعه مته های سفارشی برای حفاری لایه های متغیر سنگ دره کرد. فونداسیون سکوی تماشا شامل ۳۹ شمع بود که به صورت دستی و با مهار شدن کارگران با طناب تا عمق ۲۵ متر حفر شدند. قطعات فولادی به ۴۶ بخش قابل حمل تقسیم شدند و توسط یک سیستم کابل کشی موقت از عرض رودخانه منتقل شدند که یادآور روش های ساخت اولیه بزرگراه بود.

این پروژه خود را به عنوان یک مقصد جدید در بزرگراه جی۳۱۸، که به عنوان جاده دیدنی چین به لهاسا شناخته می شود، قرار داده و به جاذبه های نزدیک مانند دریاچه ران وو و یخچال طبیعی لایگو می افزاید.